روزنوشته

امروز برای قالب‌گیری دندون‌هایی که تازه عصب کشی کرده بودم رفتم دندون پزشکی. مرسومه که بعد از این‌که هرکاری انجام میدم پرونده توی مطب رو امضا کنم: هم به عنوان سندی مبنی بر پرداخت هزینه برای من که بعدا دکتر نتونه سرش دبه کنه و هم سندی برای دکتر که کارها طبق برنامه و با جزئیات طرح درمان انجام شده و اشتباه و مشکلی وجود نداره.

نگاهی به پرونده انداختم: 21 آبان 1402 تشکیل شده بود. یعنی حدود سه سال پیش و عملا در این سه سال، هر دوهفته یکبار رفتم و اومدم به جز وقفه یکساله از پارسال تا امسال.

از 28 تا دندون اصلیم در سن 15/16 سالگی 27 تاش خراب بودن. هم به سبب سریع‌تر در اومدن دندون عقل‌ها که دندون‌ها رو از بین بردن و هم به سبب دو ریشه بودن دندون‌های یک تا سه در همه طرف‌ها که معمولا تک ریشه‌ان و هم به سبب اینکه واقعا تا قبل از پانزده سالگی مراقبت خاصی از دندون‌هام انجام نمی‌دادم. و یه جورایی توی این مدت، مشخص شد که واقعا توصیه‌هایی که بهمون می‌کردن در بچگی موثر بود. دوبار مسواک زدن در شبانه روز(صبح و شب) و کشیدن نخ دندون شب‌ها و مصرف کمتر قند و مواد شیرینی، حتی برای موارد پوسیدگی شدید دندون من هم میتونن موثر باشن و کنترلش کنن.

درمورد دکتر هم یکبار باید جداگانه ازش بگم اینجا؛ اما جز اینکه یکم بی‌نظمه واقعا آدم بادقت و استادیه و خیلی خوب بود کارش و خب ما دیدیم دیگه، قبل از اومدن پیش دکتر فعلی، من 5 تا دندون درست کردم پیش یک نفر دیگه و هر پنج‌تاش عملا خراب‌تر شد و کار به متخصص ریشه رسید؛ اما کار ایشون واقعا کامل بود و هیچکدومشون تا الان مشکل خاصی پیش نیومده براشون و فکر میکنم که داره اوکی میشه تا پایان آبان ماه.