شفافیت
این ایرادی هست که توی قوانین دیگه هم موجوده. مثلا برای حیوانات خانگی، قوانین مشخصی وجود نداره. افراد آموزشی برای نگهداری ندیدن و حتی درمورد کنترلشون در خیابان هم اطلاعات کمی دارن و حوادث بسیاری پیش میاد. ضمن اینکه به وفور دیده میشه که سگ یا گربهای که برای نگهداری به خانه آوردن رو همینطوری در یک بیایان یا خیابانی رها میکنن و مسئولیتش رو نمیپذیرن که خود این مسئله هم آسیبهای زیادی به اکوسیستم میزنه، هم خود این حیوانات رو که اهلی شدن در معرض خطر قرار میده و هم مدیریت شهری رو دچار مشکل میکنه. همچنین طبق قوانین فعلی گرداندن این موجودات توی خیابانها ممنوعیتهای کلی وجود داره؛ اما هیچ اطلاعرسانی گستردهای نشده و اصولا هیچ نهادی هم برای مدیریتش درنظر گرفته نشده و قانون فعلی، به طور کلی قانون شفافی نیست و خودش ابهامات و مشکلات جدیدی به وجود میاره.
این موارد بسیارند. لازمه نظم گرفتن و سامان دادن به کارها برقراری حاکمیت قانون است. برای یک چنین چیزی هم قوانین باید مورد پذیرش عمومی باشند، هم قوانین باید جامغ و کامل باشند و هم نهادهای اطلاعرسانی عمومی در راستای نهادینه کردن قوانین حرکت کنند. ضمن اینکه دستگاههای انتظامی، اطلاعاتی و امنیتی هم باید قدرتمند، چابک و کارآمد باشند؛ چرا که تجربه دو قرن اخیر نشان داده تنها زمانی حاکمیت قانون برقرار میشه که قویترین سامانههای اطلاعاتی و امنیتی و انتظامی وجود داشته باشه. موردی که از چین کمونیستی تا آمریکا و فرانسه و انگلستان و اسرائیل درش اشتراک دارن و تجربه داخلی خود ایران هم نشان داده یک چنین رویهای پیگیری شده موفقیت بیشتری وجود داشته.