روزنوشته

یکی از چیزهایی که موقع برنامه‌نویسی با زبان راست همیشه حرص می‌خوردم ازش این سخت‌گیری کامپایلر و سینتکسشه. حالا هم یه جورایی مزیتشه هم یه جورایی رو مخیشه.

موقع کدنویسی و کار جدی، مزیته چون خیلی از مشکلات رو پیدا می‌کنی. اصولا انگار سازنده راست کسی بوده که از ارور ندادن زبان‌های دیگه بدش می‌اومده و گفته بذار یه دوست برای برنامه‌نویس پیدا کنم و آخرشم به این نتیجه رسیده که کامپایلر باید این وظیفه رو به عهده بگیره و جلوی گند زدن به کد و برنامه رو بگیره. حالا نوع سینتکس هم به مشکل قبلی اضافه کنید.

موقع یادگیری، یکی از رو مخ‌ترین چیزهاست. مثلا کاری که توی سی‎‌پلاس‌پلاس با یک int ساده انجام بدی رو توی راست باید اول یه استرینگ خالی درست کنی، بعد استرینگ رو تغییر بدی به یه چیز دیگه و ... و این خیلی رو مخه به معنای واقعی کلمه!